Xosé Luís Hermoso Buxán

Xosé Luís Hermoso Buxán é arqueólogo e investigador en formación. Licenciado en Filoloxía Inglesa pola Universidade de Santiago de Compostela e en Arqueoloxía e Antropoloxía pola Universidade de Cambridge (Inglaterra), ten un mestrado en Arqueoloxía do Mediterráneo Oriental e Medio Oriente, realizado no Instituto de Arqueoloxía do University College London (UCL), institución onde está a cursar o doutoramento na actualidade. Como arqueólogo, participou en numerosos proxectos tanto de investigación como de urxencia en Europa (Reino Unido, Alemaña, Galicia, Polonia e Romanía) e no Próximo e Medio Oriente (Turquía, Israel e Irán). As súas investigacións céntranse no estudo da evolución da arquitectura no Medio Oriente na transición entre o segundo e o primeiro milenio AEC e na aplicación de novas tecnoloxías (Sistemas de Información Xeográfica, Sintaxe Espacial…) á Arqueoloxía.


Xosé Luís Hermoso Buxán es arqueólogo e investigador en formación. Licenciado en Filología Inglesa por la Universidade de Santiago de Compostela y en Arqueología y Antropología por la Universidad de Cambridge (Inglaterra), tiene un master en Arqueología del Mediterráneo Oriental y Medio Oriente, realizado en el Instituto de Arqueología del University College London (UCL), institución donde está cursando el doctorado en la actualidad. Como arqueólogo, ha participado en numerosos proyectos tanto de investigación como de urgencia en Europa (Reino Unido, Alemania, Galicia, Polonia y Rumanía) y en el Próximo y Medio Oriente (Turquía, Israel e Irán). Sus investigaciones se centran en el estudio de la evolución de la arquitectura en el Medio Oriente en la transición entre el segundo y el primer milenio AEC y en la aplicación de nuevas tecnologías (Sistemas de Información Geográfica, Sintaxis Espacial…) a la Arqueología.

A orixe do Museo de Pontevedra

Cunha sucinta conversa, nun tren de Pontevedra a Madrid, entre Daniel de la Sota e Francisco Javier Sánchez Cantón, se fraguou o que logo se coñecería internacionalmente como o Museo de Pontevedra.

Nun pequeno fragmento manuscrito do legado Sánchez Cantón consérvase unha explicación de como Daniel de la Sota, ao tempo presidente da Deputación provincial de Pontevedra, impulsou decididamente a creación da institución museística, axudado por grandes personalidades como Casto Sampedro, Antón Losada Diéguez, Alfonso Daniel R. Castelao e o propio Sánchez Cantón, naquela altura, subdirector do madrileño Museo del Prado.

Neste Día Internacional do Patrimonio Mundial, no que se conmemora a sinatura en París, en 1972, a Convención sobre o Patrimonio Mundial Cultural e Natural, dende a Asociación de Amigas e Amigos do Museo de Pontevedra queremos reivindicar o importantísimo legado cultural que chegou ata os nosos días e facer partícipe a toda a sociedade da responsabilidade de transmitilo ás xeracións futuras, co mesmo discurso primixénio de cultura local, con vocación universal. Ese foi -e é-, sen dúbida, o sinal de identidade do Museo de Pontevedra.

A continuación reproducimos o texto completo:

Proposta_DIPM_2019 1Proposta_DIPM_2019 2Proposta_DIPM_2019 3

Comunicado da AMUPo sobre as acusacións realizadas contra o presidente da entidade

O Consello Reitor da Asociación de Amigas e Amigos do Museo de Pontevedra queremos amosar o noso apoio ao presidente da entidade, Ernesto Vázquez-Rey Farto, polas durísimas acusacións realizadas contra el no Diario de Pontevedra de onte, 08/11/2019. Nunha valoración reflexiva, realizada esta mañá, queremos poñer de manifesto o seguinte:

A actividade pública da Asociación de Amigas e Amigos do Museo de Pontevedra, non contén relación algunha coa vida privada do noso presidente, constituíndo a actuación xudicial aludida, dunha forma sesgada, distorsionada e incompleta, un asunto puramente familiar, resolto mediante un acordo extraxudicial asinado en febreiro de 2019; sen que isto interferira nunca na actividade da AMUPo.

– Dende a disolución ilegal do Museo de Pontevedra como Organismo Autónomo Local, Ernesto Vázquez-Rey tense destacado por defender vehementemente a autonomía da institución cultural, sendo impulsor da Comisión en defensa do Museo de Pontevedra, primeiro, e desta Asociación, despois.

– Durante os últimos meses, con máis intensidade, o noso presidente veu sendo obxecto de persecución e hostigamento, por parte da Deputación provincial de Pontevedra, así como da xefa de Xestión do propio Museo, co visto e prace do director técnico, polo que se interpuxo unha queixa na Secretaría xeral da Deputación, en xullo de 2019, e que estando pendente de resposta pola institución provincial, foi elevada á Valedora do Pobo hai escasas semanas.

– Ademáis, do anterior, o noso presidente promoveu no mesmo mes de maio de 2019 un expediente diante da Comisión de Transparencia de Galicia, quen obrigou á Deputación de Pontevedra a entregar unhas actas que ata o momento están desaparecidas. O noso presidente sostivo dende entón a desaparición intencionada destes documentos públicos, tendentes á ocultación dun proceso de destrución de determinada documentación do Museo, de forma ilegal.

– Como colofón a todo o anterior, esta Asociación de Amigas e Amigos do Museo de Pontevedra presentou un día antes da publicación da nova indicada unha demanda contra a Deputación de Pontevedra, no Xulgado do Contencioso-Administrativo, núm. 2, de Pontevedra, a causa da selección fraudulenta do actual director técnico da institución, por non ter a Deputación provincial ningunha competencia legal sobre o Museo de Pontevedra, como sempre sostivemos.

Por todo isto, queremos sinalar o oportunismo da publicación da nova, que para nada é veraz nin de actualidade e a persecución á que está sendo sometido o noso presidente, pola súa férrea defensa da autonomía do Museo de Pontevedra.